Marcel Smink

De gebouwde omgeving is de bron en tevens de locatie van mijn werk. De objecten en installaties ontstaan hieruit en staan hierin op locaties die uiteenlopen van een besloten kamer tot een uitgestrekt stedelijk gebied. Bomen, dijken, bruggen, gebouwen, snelwegen en dergelijke vormen samen en in onderling verband met elkaar de gebouwde omgeving, met de stad als het meest indrukwekkende voorbeeld. Onder invloed van transport en communicatie neemt het onderling verband af. Woon-werk verkeer maakt van de stad een optelsom van losse fragmenten. Het enige verband tussen deze fragmenten is hun verbinding met het wegennet. Een netwerk dat zich onbegrensd in alle richtingen uitstrekt en waarin de stad als het ware oplost. De stedelijkheid verplaatst zich daarmee van de stad naar het netwerk, de tegenstellingen stad-land, centrum-periferie vervagen en wat overblijft is gelijk aan een eindeloze buitenwijk waarin men buitens huis een vreemdelingen-status heeft. Met deze ontwikkeling van transport en communicatie ontstaat een gebouwde omgeving waarin niemand thuis hoort en die lijkt op een woestijn waar doorheen wij als nomaden voordurend van ergens naar nergens trekken. De bijzonderheden van een bepaalde locatie eventueel aangevuld met de randvoorwaarden van een opdracht en de geschetste toestand van de gebouwde omgeving leveren samen de gegevens die ik nodig heb voor mijn idee?n en concepten. Mijn werk ontstaat zo uit zijn locatie en is er alszodanig mee verbonden. Bovendien heeft het een zekere gelaagheid door de verwerking van de verschillende gegevens valt het werk op meerdere manieren te interpreteren. In mijn werkwijze zijn de ontwikkeling en de uitvoering processen die los van elkaar plaatsvinden. In het geval van een opdracht betekent dit een kort en hevig proces om tot een idee te komen en een langdurig en complex proces om het uit te voeren.