Simon Hay

Background

About Simon Hay

Ik ben sinds werkzaam in de kinderopvang, eerst als pedagogisch medewerker op baby, peuter- en BSO-groepen en later als locatiemanager op verschillende locaties. In 2003 ben ik ‘s avonds Gezinspedagogiek gaan studeren aan de universiteit van Leiden en vanaf 2008 ben ik als pedagoog aan de slag. Hier ligt echt mijn hart. Op gelijkwaardige basis met ouders, medewerkers en managers ga ik in gesprek over opvoeding van kinderen en wat dit vraagt van ouders en professionals in de kinderopvang. Middelen die ik inzet zijn onder andere video-feedback (Pedagogisch Educatieve Beeldcoaching), observatie op de groep, de inhoud verzorgen van teamvergaderingen en ouderavonden en het geven van pedagogische workshops en trainingen. Sinds half 2016 ben ik PEB-opleider. Ik zie het als mijn missie om de toegevoegde waarde van kinderopvang voor kinderen én ouders zichtbaar te maken. Dit betekent voor mij: mezelf kwetsbaar opstellen, de deskundigheid van de ander erkennen en die van de kinderopvang zichtbaar maken. Ik ga in dialoog over wat kinderen bij ons ervaren en hoe wij de ontwikkeling ondersteunen en stimuleren, en vraag ouders ook om tips hoe om te gaan met hun kind. Ouders kennen hun kind het best. Sinds 2021 ben ik als ontwikkelaar van het zelfevaluatie instrument Pedagogische praktijk in Beeld, PiB (https://pedagogischepraktijkinbeeld.nl) betrokken bij het Expertisecentrum Kinderopvang. Sinds september 2025 werk ik als onderzoeker bij het lectoraat Samenwerken aan een Taalrijke Omgeving voor Jonge Kinderen aan de Hogeschool Rotterdam. Ik ben lid van de Kinderopvangraad. In januari 2020 ben ik begonnen met mijn promotie aan de universiteit Leiden om PiB verder door te ontwikkelen en te valideren. Ik vind het mooi en noodzakelijk om het initiatief te nemen, in gesprek te gaan met bestuurders, wetenschappers, politici en beleidmakers over de pedagogische kwaliteit van de kinderopvang. Dit geef ik vorm door bestuurders van advies te voorzien, werkbezoeken voor politici te verzorgen en congressen bij te wonen. Verder schrijf ik regelmatig artikelen voor vakbladen. Dit doe ik met enthousiasme, zonder blad voor de mond. Ik ben van mening dat er veel goed gaat, maar dat er ook nog veel verbetering mogelijk is.