Suzanne Lambrichs

Background

About Suzanne Lambrichs

Een aantal jaren geleden heb ik mijn eigen zaak verkocht om aan de slag te gaan als persoonlijk begeleider in de gehandicaptenzorg. Deze keuze lag in het feit dat ik professioneel echt iets wilde betekenen voor de jeugdige bezoekers (jongeren in het algemeen) van de zaak. Bij het starten van mijn onderneming, waarschuwden de buurt en de gemeente voor de “hangjongeren”, een omschrijving van de jonge mensen, waar ik een gruwelijke hekel aan heb. Het heeft een erg negatieve klank en drukt meteen een stempel op de jeugd waarvan ik zo ben gaan houden. Andersom had ik ook echt wel een warm plekje in hun hartjes gekregen. Ze vertrouwden mij en vertelden me eigenlijk (bijna) alles wat er zoal in hun leventje gebeurt, ze waren respectvol en zelden of nooit waren er nog calamiteiten rondom het pand. De buurt, de straatcoach, de wijkagenten, de ambtenaar orde en veiligheid en reizigers koppelden regelmatig terug dat het gevoel van sociale veiligheid sinds de start van mijn onderneming enorm gestegen was. Het werkte heel laagdrempelig, maar was juist daardoor voor de jeugd heel toegankelijk. Al jaren liep ik met de gedachte om professioneel meer te willen betekenen voor de jeugd. Het geeft voldoening dat ik ze weet te bereiken, te motiveren en te inspireren. Door mijn nieuw ingeslagen route, en de behaalde kwalificatie "persoonlijk begeleider gehandicaptenzorg" kan ik nu professioneel iets voor ze betekenen en niet slechts een “luisterend oor of de schouder” voor ze zijn.