Leon Piepers

Background

About Leon Piepers

Tegenwoordig wordt te pas en te onpas gebruik gemaakt van termen als duurzaamheid, MVO, biologisch, fairtrade of C2C. Misschien weet iedereen wel zo ongeveer wat het betekent. Maar is een biologische appel uit Chili wel duurzaam, of kun je beter een traditioneel verbouwde appel uit de Betuwe kopen? Is de fairtrade cacao uit Kenia duurzaam verbouwd? Is groene energie opgewekt uit veertig jaar oude waterkrachtcentrales bij Scandinavische dammen wel echt maatschappelijk verantwoord? Er is niet altijd een goed antwoord op dergelijke vragen. Ook is het soms lastig om te weten wat er nu precies met een term als ‘duurzaam’ of ‘verantwoord’ wordt bedoeld. Al te vaak wordt duidelijk dat de betekenis van duurzaam alsmaar breder is geworden. Een zoektocht naar die ene mooie definitie is dan ook lastig. Wel moeten we ons continue vragen blijven stellen, het stellen van vragen is immers de eerste stap richting verandering Duurzaamheid gaat niet over het redden van de aarde. De aarde kan zichzelf prima redden, met of zonder mensen. Als wij onze leefwereld verpesten voor onze kinderen en kleinkinderen, zadelen we hen op met onze problemen. Voor iedereen die zich ook maar enigszins verbonden voelt met anderen spreekt het voor zich dat je dat niet wilt. En dat je de leefwereld ook niet voor toekomstige generaties wil verpesten. Duurzaamheid is daarmee de beste overlevingsstrategie voor de mensheid. Daar kan niemand echt tegen zijn. Duurzaamheid is geen dure hobby, maar puur eigenbelang van de mens. Een collectief soort egoïsme. We verzekeren met duurzaam handelen namelijk het voortbestaan van onze eigen soort. In de tussentijd bereiken we dan fantastische neveneffecten als het behoud van de biodiversiteit, betere leefomstandigheden voor mensen, minder uitputting van grondstoffen en minder vervuiling. Duurzame ontwikkeling sluit aan op de behoeften van het heden zonder het vermogen van toekomstige generaties om in hun eigen behoefte te voorzien in gevaar te brengen. OCF 1987